Teksten > De Zeeberg
"De deining bolde het water aldaar op tot een ferme
berg. Zo hadden we het uitkijken ver boven en over de voor de rest rustige
zee. Niemand van ons - we waren allen toch getuigen? - kon het maritieme
verschijnsel verklaren, of er zelfs maar een uitleg voor verzinnen. Ik begreep
later dat het kwam omdat onze verbazing te groot was geweest. Kort voor
de gebeurtenis hadden we zitten vissen (wat anders?) en voortdurend geschertst
... en dan was er die nogal vervelende oogziekte geweest …."
(uit: Strandjagers, preambule, p. 3)
De Zeeberg is de derde groepstentoonstelling in Netwerk2. Net als voor Netwerk2 (2000) en Vlam (2001) werd geopteerd voor een open en dynamische presentatie van nieuwe kunstwerken. Elke groepstentoonstelling betekent voor Netwerk Galerij een uitbreiding en uitdieping van haar catalogus jonge en experimentele kunst. Een toetssteen voor en een staalkaart van haar werking.
De titel verwijst naar de voormalige brouwerij Zeeberg in Aalst. In de jaren dertig van vorige eeuw was Louis Paul Boon er werkzaam. In de vrieskelders lakte hij de bierreservoirs wit en tussendoor tekende en schilderde hij er. De vrieskelders kwamen later voor in een van de verhaallijnen van Menuet (1955).
Negentien kunstenaars werden geselecteerd. Mensen met wie de galerij reeds werkt, samen met een aantal nieuwe namen uit binnen- en buitenland. Centraal staat de dynamiek van de ontmoeting van de kunstenaars met elkaar en van hun werk. En hoe dit ontmoeten, wanneer het 'samen-gaan' tot samenhang is gesmeed, er ook een wordt met het nieuwsgierige publiek. De tentoonstelling is een onderzoek waarbij het vrijstaat te experimenteren. In overleg wordt de geschiktste plaats gezocht voor een optimale presentatie. Vanuit de eigenheid van elk werk komen al of niet uiterlijke en toevallige verbanden tot stand met de andere werken. Die contextualisering laat toe dat de meer particuliere betekenis van een werk kan winnen aan zeggingskracht, een rol speelt in de gesprekken, het discours. Om dat proces zo vrij mogelijk te laten verlopen, wordt een thematische invulling vermeden, en zo het gevaar dat een jong werk door een schuivende conceptuele lading slagzij maakt en onbezonnen vergaat.
De perceptie en receptie zijn allerprilst. Het uitzetten, varen en houden van de koers dienen nauwgezet te gebeuren. Het beeldend denken heeft behoefte aan continuïteit, een netwerk (sic), en stelt zich niet tevreden met een 'one-idea-one-way-communication'. Het is noodzakelijk dat die nieuwe kunstwerken, welke telkens deel uitmaken van een œuvre, worden geregistreerd in een 'catalogus'. Netwerk Galerij ziet zo een catalogus als de resultante van haar werking: het opvolgen van het dynamische geheel in tijd en ruimte waarbinnen en waardoor de kunstenaar zijn visie en œuvre ontwikkelt.
Frank Snyders
De
Zeeberg
Groeps tentoonstelling Netwerk Galerij.
05/05/02 > 09/06/02